Volgen van jezelf In eerste instantie gaat het binnen Iederwijs veel meer om het volgen van jezelf. Iederwijs is een proces van voortdurende reflectie. Wat doet het met me dat het kind dit doet? Wat zegt dit over mij? Wat zegt dit over het kind? Wat zegt dit over de situatie waar we in zitten? Wat is hier gepast om wel of niet te doen? Binnen Iederwijs hebben we een ‘iederwijzer-volg-jezelf-systeem’ of gezien vanuit het kind: het ‘kun-je-me-volgensysteem’.
Niet ieder bestaand volgsysteem is geschikt in een Iederwijs-situatie. Een volgsysteem dat uitgaat van het registreren van resultaten en waarneembare vaardigheden gaat niet uit van het horen, zien en begrijpen van kinderen. Een volgsysteem waarbij ieder kind verplicht wordt de eigen ontwikkeling bij te houden (door middel portfolio’s of iets dergelijks) gaat niet uit van de behoefte van kinderen maar de behoefte van volwassenen. Beide systemen passen daarom niet binnen Iederwijs.
Iedere Iederwijzer is vrij om zijn of haar eigen manier toe te passen. Sommige Iederwijzers hebben veel steun aan het opschrijven van ervaringen. Zij ervaren dit als een belangrijke manier om de kinderen beter te kunnen zien. Binnen Iederwijs maken we veel gebruik van het delen van elkaars ervaringen, waarna ieder op zich weer kan kijken wat de nieuwe persoonlijke houding ten opzichte van het kind wordt. Ditzelfde principe wordt ook gebruikt in gesprek met de ouders. Iederwijzers en ouders delen hun beelden en ervaringen. Het kind wordt vanuit verschillende invalshoeken belicht.
|
||||||||
| site by vincken.net | ||||||||