Er zijn veel manieren waarop leren plaatsvindt. Vanuit onze praktijk zien wij drie basisvormen van leren; er zijn er ongetwijfeld meer.
1. Nieuwsgierig uitproberen
Dit bestaat uit oppervlakkige kennis-makingen met iets uit de omgeving. Soms is het iets wat je toevallig tegenkomt, soms is bewust opgezocht. Het meeste van het nieuwsgierig uitproberen eindigt niet serieus. De kennis wordt opgeslagen en vormt een deel van een groter reservoir van opgedane ervaringen en wijsheid in het onderbewustzijn en kan later weer van pas komen. Dit leren heeft dus geen direct zichtbare gevolgen. Het is belangrijk te realiseren dat nieuwsgierig uitproberen heel oppervlakkig is. Het is zelfs karakteristiek. Het betekent niet dat het een foutieve manier van leren is, maar dat het de basis is voor alle verdere leren. Een van de meest essentiële kenmerken is spontaniteit en snelheid.
2. Toevallig leren
In ons leven komen we toevallig dingen tegen die we leren. Het gaat niet bewust, we integreren het ook niet geheel. In deze vorm is leren een bijproduct.
3. Leren voor meesterschap
Het gaat hier om het beheersen van bepaalde kennis of van een vakbekwaamheid. Het is zeer doelgericht. Het kan gaan over het leren van het bouwen van een toren, leren lopen, het leren van de Engelse taal tot het behalen van een doctoraal. Een van de kenmerken is dat het niet te stoppen is: de drang erachter is zeer krachtig. Er is geen mogelijkheid dit leren in fasen te doen; de persoon wil het nu weten. Er is een voortdurende zelfevaluatie. Het is een intrinsieke zelfevaluerende manier van leren. Je stopt alleen als je jezelf overtuigd hebt dat je beheerst wat je wilde leren of kunnen.
